Over nekharen en (opbouwende) kritiek

Mijn ochtenden begin ik niet goed. Ik moet natuurlijk opstaan, naar beneden gaan en beginnen met een kop koffie. Met de kinderen die naar school gaan. Met een frisse douche, aankleden en nog een kop koffie.

Dan, en pas dan, moet ik mijn Facebook openen. Kijken wat er gebeurd is afgelopen uren. Of er nieuwe inschrijvingen zijn voor de workshops, nieuwe aanvragen voor maaltijden. Misschien wel mailtjes met een verzoek voor een complete rijsttafel. Of een uitnodiging van een andere ondernemer of foodblogger voor een kop koffie en een praatje over wie we zijn en wat we voor elkaar kunnen betekenen.

Zo zou het moeten. Maar ik begin mijn ochtenden niet goed. Ik begin in bed al met de iPhone. En ik check mijn mail, mijn Facebookpagina. Mijn site. En daarom lag ik vanochtend dus met mijn nekharen overeind. Stond ik geagiteerd op. Jaja, ik weet het, ik laat me uit mijn tent lokken, ik laat me op de kast jagen. Niet omdat ik mijzelf aangevallen voelde, maar omdat mijn vader werd aangevallen. Omdat hij niet Indisch zou hebben gekookt….

Op mijn advertentie voor een workshop Indisch koken was een opmerking geplaatst, over de niet heel smakelijke foto. Nou kan je daarover twisten, maar dat doe ik niet. Ik heb een foto bijgeplaatst die beter gewaardeerd werd. Dat kan, de originele foto is mij echter wel heel dierbaar. Het is namelijk een mij eerder onbekend gerecht, mangut van zalmbuikjes, gemaakt door Yvonne. Yvonne is een lieve oudere dame die in de kookstudio is geweest voor een ‘Open keuken van Yvette’ waar mensen hun eigen recept kwamen koken. Yvonne is ook een van de oma’s uit de nieuwe serie ‘Zoals alleen oma dat kan’ van 24Kitchen kok Danny Janssen. Yvonne is een van de regelmatige berichten posters op de Roys Indische Recepten, waar ze recepten deelt maar ook tips geeft bijvoorbeeld. Yvonne is top.

Maar goed, die foto daar maakte ik mij niet zo druk om. Het ging om de volgende opmerking. Iemand vond dat niet alleen mijn foto’s niet smakelijk waren, maar ook dat mijn gerechten waarschijnlijk wel bij niet-kenners in de smaak zouden vallen maar dat ze niet bereid werden zoals het hoort.

papa

Mijn vader – mijn voorbeeld

Ehhh… sorry? Goed, we zijn nu bij de nekharen. Geen menselijke reactie is mij vreemd. In mijn hoofd schreef ik al opgewonden, verdedigende reacties. Wat nou, kan jij zien aan een foto of er wel of geen sereh in zit? Kan jij zien hoe ik mijn boemboe heb gemaakt (inderdaad, niet in een tjobek maar in de elektrische hakker – behalve de kemiri’s dan, die worden wel gewreven!). Gelukkig nam de nuchtere, tactische Yvette het over. Want misschien viel er iets te leren?

Ik heb via messenger gevraagd wat er dan niet zou kloppen. En ik heb uitgelegd dat ik niet Indonesisch kook, maar Indisch. Dat ik de smaken van vroeger, van bij papa thuis, terug wil halen. En wil delen. De geur in de keuken zoals je vroeger bij oma kwam, volgens een van mijn gasten. Ook heb ik verteld dat er niet één recept HET JUISTE of DE ENIGE is. Elke familie heeft zijn eigen variant, je kunt een heel buffet vullen met 12 verschillende uitvoeringen van Babi Ketjap. En welke is dan DE juiste? Volgens mij die ene die jij het lekkerst vindt!

Ik ben heel rustig geweest in mijn reactie, het was ook een rustig en niet als aanval bedoelde opmerking en de reactie van haar was prima. Geen fittie dus, geen cat fight.

Had misschien wel een wat spannende blog opgeleverd, haha. Het voorval heeft mij wel gesterkt. Gesterkt in wat ik doe en waarom ik het doe. Mijn paps levend houden. Koken in de geest zoals hij dat deed. Vroeger thuis. Gehakt pangang met toemis andijvie en rijst. Gewoon op woensdag, als de buren aardappelen met andijvie met een papje en een bal gehakt aten. Gewoon, omdat wij Indisch zijn….

 

 

Een gedachte over “Over nekharen en (opbouwende) kritiek

  1. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Ooit las ik dat er in Spanje tussen sommige dorpen bijna oorlog gevoerd worden over wat er wel of niet in de “echte” Paella hoort. En dat die Paella voor geen meter lijkt op de rijst met vis die Noordelijker voor Paella door moet gaan.
    Volgens een vriend uit Ierland wordt de “echte” Irish stew echt niet met Iers bier gekookt. Enz enz. HET recept bestaat zelden. Iedereen maakt zijn eigen versie. Sushi heb ik leren rollen aan de hand van een boek. Met Nederlandse vis en vast helemaal niet zoals het hoort maar het wel lekker.

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Catharina Anna Maria van Vliet Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s