Over nekharen en (opbouwende) kritiek

Mijn ochtenden begin ik niet goed. Ik moet natuurlijk opstaan, naar beneden gaan en beginnen met een kop koffie. Met de kinderen die naar school gaan. Met een frisse douche, aankleden en nog een kop koffie.

Dan, en pas dan, moet ik mijn Facebook openen. Kijken wat er gebeurd is afgelopen uren. Of er nieuwe inschrijvingen zijn voor de workshops, nieuwe aanvragen voor maaltijden. Misschien wel mailtjes met een verzoek voor een complete rijsttafel. Of een uitnodiging van een andere ondernemer of foodblogger voor een kop koffie en een praatje over wie we zijn en wat we voor elkaar kunnen betekenen.

Zo zou het moeten. Maar ik begin mijn ochtenden niet goed. Ik begin in bed al met de iPhone. En ik check mijn mail, mijn Facebookpagina. Mijn site. En daarom lag ik vanochtend dus met mijn nekharen overeind. Stond ik geagiteerd op. Jaja, ik weet het, ik laat me uit mijn tent lokken, ik laat me op de kast jagen. Niet omdat ik mijzelf aangevallen voelde, maar omdat mijn vader werd aangevallen. Omdat hij niet Indisch zou hebben gekookt….

Op mijn advertentie voor een workshop Indisch koken was een opmerking geplaatst, over de niet heel smakelijke foto. Nou kan je daarover twisten, maar dat doe ik niet. Ik heb een foto bijgeplaatst die beter gewaardeerd werd. Dat kan, de originele foto is mij echter wel heel dierbaar. Het is namelijk een mij eerder onbekend gerecht, mangut van zalmbuikjes, gemaakt door Yvonne. Yvonne is een lieve oudere dame die in de kookstudio is geweest voor een ‘Open keuken van Yvette’ waar mensen hun eigen recept kwamen koken. Yvonne is ook een van de oma’s uit de nieuwe serie ‘Zoals alleen oma dat kan’ van 24Kitchen kok Danny Janssen. Yvonne is een van de regelmatige berichten posters op de Roys Indische Recepten, waar ze recepten deelt maar ook tips geeft bijvoorbeeld. Yvonne is top.

Maar goed, die foto daar maakte ik mij niet zo druk om. Het ging om de volgende opmerking. Iemand vond dat niet alleen mijn foto’s niet smakelijk waren, maar ook dat mijn gerechten waarschijnlijk wel bij niet-kenners in de smaak zouden vallen maar dat ze niet bereid werden zoals het hoort.

papa

Mijn vader – mijn voorbeeld

Ehhh… sorry? Goed, we zijn nu bij de nekharen. Geen menselijke reactie is mij vreemd. In mijn hoofd schreef ik al opgewonden, verdedigende reacties. Wat nou, kan jij zien aan een foto of er wel of geen sereh in zit? Kan jij zien hoe ik mijn boemboe heb gemaakt (inderdaad, niet in een tjobek maar in de elektrische hakker – behalve de kemiri’s dan, die worden wel gewreven!). Gelukkig nam de nuchtere, tactische Yvette het over. Want misschien viel er iets te leren?

Ik heb via messenger gevraagd wat er dan niet zou kloppen. En ik heb uitgelegd dat ik niet Indonesisch kook, maar Indisch. Dat ik de smaken van vroeger, van bij papa thuis, terug wil halen. En wil delen. De geur in de keuken zoals je vroeger bij oma kwam, volgens een van mijn gasten. Ook heb ik verteld dat er niet één recept HET JUISTE of DE ENIGE is. Elke familie heeft zijn eigen variant, je kunt een heel buffet vullen met 12 verschillende uitvoeringen van Babi Ketjap. En welke is dan DE juiste? Volgens mij die ene die jij het lekkerst vindt!

Ik ben heel rustig geweest in mijn reactie, het was ook een rustig en niet als aanval bedoelde opmerking en de reactie van haar was prima. Geen fittie dus, geen cat fight.

Had misschien wel een wat spannende blog opgeleverd, haha. Het voorval heeft mij wel gesterkt. Gesterkt in wat ik doe en waarom ik het doe. Mijn paps levend houden. Koken in de geest zoals hij dat deed. Vroeger thuis. Gehakt pangang met toemis andijvie en rijst. Gewoon op woensdag, als de buren aardappelen met andijvie met een papje en een bal gehakt aten. Gewoon, omdat wij Indisch zijn….

 

 

Een droom komt uit

Vier weken geleden werd ik gebeld. Of ik ook een cursus Indisch koken doe. Dat idee zat al wel heel lang in mijn hoofd, op het lijstje ‘to-do’, maar het was nog niet uitgewerkt.

Ze vertelde dat ze Indisch is en heel graag wil leren Indisch koken. Ik heb gevraagd om even geduld, dat ik haar zou terug bellen.

Dit soort vragen vind ik leuk. Iets is er nog niet, maar is wel al latent aanwezig, zeg maar. Mijn gedachten en ideeën begonnen meteen te tollen. Maar natuurlijk ook meteen ‘Kan ik dat wel’, ‘Wie ben ik nou om dat te doen’ etc. Want ja, twijfel is ook mij niet vreemd.

Uiteindelijk ben ik achter mijn laptop gaan zitten en het format voor de cursus kwam er in één keer uit. Zo moest het zijn. Vijf lessen, om de week een avond van 2 uurtjes. Vertellen over de verschillende kruiden. Over gewoonten en gebruiken. Over hoe het vroeger was.

Agenda erbij gepakt en gaan plannen. Dat viel nog niet mee, april en mei hebben wel heel veel feestdagen en vakanties waarbij de vakanties in het Noorden dus niet gelijk vallen met de vakanties in het Midden van het land. Ik had in elk geval de donderdag als ideale dag en uiteindelijk is het gelukt, niet echt om de week, er zit een keer 3 weken tussen.

En dan komt natuurlijk de uitdaging, deze cursus wil ik niet eenmalig geven maar wil ik als nieuw product neer zetten. Met andere woorden: ik wil deze cursus ook aanbieden aan anderen! Het was kort dag, op 17 maart heb ik een klap gegeven op het format en de cursusdata en op 31 maart was de start!

Ik heb de cursus op Facebook gezet en gepromoot. Daar zijn echt heel veel reacties op verschenen. De pagina op mijn website is, op de risolles na (dit recept blijft favoriet!) de best bezochte pagina van afgelopen maand.

Jammer genoeg nog geen nieuwe aanmeldingen. Voor mijn cursist geen slecht nieuws: nu heeft ze een privé cursus!

Cursus koken pakketIk heb een map gemaakt voor de recepten, ik heb een lijstje gemaakt van leuke wete-dingetjes om elke les mee te geven. Ik heb een start pakketje kruiden en ingrediënten gemaakt, zodat thuis ook meteen Indisch gekookt kan worden. Het excuus ‘ik heb het niet in huis’ daarmee meteen weggevaagd.

Gisteren gingen we van start, en wat een mooie avond hebben we gehad. Door het verlies van haar Indische vader, niet lang geleden, heeft zij een grote behoefte gekregen om haar Indische roots te ontdekken. Om de geuren en smaken van voorheen terug te halen. Haar verhaal is zo herkenbaar voor mij, ook mijn vader is nog steeds dicht bij mij als ik kook.

We hebben gepraat, gelachen en er rolde zelfs een traan. Ik heb haar laten ruiken, voelen en proeven. En ze heeft gekookt. Indisch gekookt. Helemaal zelf.

En ik? Ik was zó ontzettend blij en trots. De 2e of 3e generatie Indo een stukje roots teruggeven. Je eigen herinneringen ophalen en tot de ontdekking komen dat dát je ‘Indisch zijn’ kenmerkt. Zo ging het toen vroeger thuis, of bij oma. Iemand de geuren en smaken uit de herinnering weer levend laten maken. Dit is precies wat ik wilde met mijn kookstudio. Een droom komt uit!

En zij? Ze was ook blij. Ze was ook trots. De gerechten heeft ze meegenomen naar huis, die eet ze vandaag met haar gezin. En hopelijk prijst haar man haar de hemel in. Waar ze nog even kan nagenieten met haar paps…

 

Meer weten over de cursus? Lees het hier

 

#whatsinmykitchen TAG

Gisteren las ik op de Facebook pagina van Smulpaapje, van Susan Aretz, een heel leuk bericht waarin zij het stokje (de TAG) overnam van een andere Foodblogger Annemieke. Het onderwerp vind ik zó leuk, dat ik het stokje van Susan overneem. Het onderwerp is:

Hoe ziet mijn keuken eruit en wat staat er in?

Weet je wat nou zo leuk is, ik kan dit over maar liefst twéé keukens beantwoorden. Hier eerst over mijn keuken thuis, waar ik voor ons gezin kook maar van waar ik ook catering voor Vathorst en omgeving verzorg. Volgende keer over De keuken van Yvette, in Kwadijk. Waar weer heel andere dingen over te vertellen zijn!

Hoe ziet mijn keuken er uit?

Image 25.07.2015 05.35.44 1564Ik heb een mooie open keuken met waarschijnlijk de droom van menigeen: een kookeiland. De indeling en inrichting van de keuken heb ik helemaal naar eigen smaak kunnen doen bij de aankoop van dit huis. Aan het kookeiland heb ik 2 barkrukken staan, waar de man en ik elke dag starten met een kop koffie uit de luxe koffiemachine maar ook de werkdag altijd samen afsluiten met een wijntje tijdens het koken (de man zit, ik sta achter het fornuis).

Keuken 5Koken doe ik aan de Boretti, dat is toch wel mijn guilty pleasure. De bakplaat in het midden gebruik ik eerlijk gezegd niet heel vaak waar die voor bedoeld is, daar liggen altijd mijn ingrediënten en kookgerei! De oven is heerlijk breed, zodat ik veel tegelijk erin kwijt kan. Ik heb er ook een bijpassende pizzasteen bij zodat ik verse pizza voor het hele gezin in een keer kan bakken!

Wat staat er op mijn aanrecht?

Keuken 7Het aanrecht aan de ‘vaste kant’ is de natte kant, daar heb ik de spoelbak en links en rechts daarvan een aanrecht, ingesloten tussen de hoge apothekerskast en aan de andere kant de grote dubbele Amerikaanse koel/vrieskast. Als die ruimte nog niet voldoende is, draai ik mij om en heb ik naast het fornuis ook nog ruimte om te werken. Rechts naast mijn fornuis staat een groot dienblad met diverse soorten olie en azijn. En natuurlijk de schalen met fruit en groenten.

Welke apparatuur is er verder nog in de keuken?

Wat ik net al noemdeKeuken 8: natuurlijk mijn koffiemachine! De dag begint hier slecht als onverhoopt de koffie op is! Wat ik verder ook intensief gebruik, met name voor de boemboe’s van mijn Indische gerechten, is de elektrische uienhakker. En ook al is elektrisch hakken super makkelijk, ik gebruik ook regelmatig een ouderwetse vijzel bij het bereiden van mijn boemboe’s.

De grote Amerikaanse koelkast is ook geweldig, altijd ijsblokjes en ijskoud water bij de hand. Sinds ik mijn catering ben begonnen, is de ruimte in zowel koel- als vrieskast niet meer genoeg en daarom heb ik in de schuur nog een extra vriezer en koelkastje staan! Verder heb ik nog een magnetron in de keuken, onder het koffieapparaat. En tja, noem het Rendangmaar, een waterkoker, een citruspers, een rijststomer (héél belangrijk!), een slowcooker (waar nu een heerlijke Rendang in staat te stoven), een Airfryer. En dan ben ik vast nog wel iets vergeten.

Handige hulpjes?

WokgroentenNatuurlijk een absolute must: fijne dikke zware houten snijplanken en hele scherpe messen. De slowcooker en de rijststomer staan ook zeker hoog op mijn lijst ‘handige hulpjes’. En voor mijn Indische gerechten uiteraard een heerlijk grote wok!
Bovenkasten of planken?

Ik wil graag alles achter deurtjes. Boven en naast het aanrecht met de spoelbak heb ik kasten tot aan het plafond. Heel veel bergruimte, die nog wordt aangevuld met de kast achter in het kookeiland, door dat kastje is heel veel opbergruimte voor voorraad gecreëerd. De lades in het kookeiland, links en rechts naast het fornuis bieden ruimte voor pannen en héél veel kruiden.

What’s in my fridge?

Een aantal ‘vaste prik’ items zoals melk en yoghurt voor de kinderen. Sap voor in de ochtend, icetea en rivella. En altijd wijn, waarmee we onze werkdag afsluiten. Een laatje in de koelkast is mijn ‘Indo-laatje’: hier bewaar ik de trassi, gula djawa, asem, santen (kokos) en curry’s. Bovenin de koelkast altijd een verzameling potjes en flesjes, van augurk en pesto’s naar de diverse soorten sambal. In de deur van de koelkast vind je ook altijd een paar pakjes roomboter, voor als ik het om 10 uur ’s avonds in mijn hoofd haal om nog even wat roomboterkoeken, chocolat chip cookies of zelfs spekkoek te bakken.

What’s in my freezer?

Mijn vriezer heeft echt een heel diverse inhoud. In de deur heb ik altijd zakjes met heel veel rode pepers, djeruk purut en salam (blaadjes, voor de Indische keuken). Stukjes gember en laos. Sereh stengels en bakjes met gehakte selderij uit de tuin. Bakjes met leftovers, voor als iemand opeens extra vroeg of juist veel later moet eten. Vlees, kip en vis voor het geval dat. Brood natuurlijk. En de vriezer achter heeft mijn ‘werkvoorraad’. Zelfgebakken spekkoek. Nu een zelfgebakken appeltaart, die over was. Een aantal zelfgemaakte lempers, risolles, bapao en Indische pasteitjes. Oh ja, niet verder vertellen. Ook mini frikandelletjes voor bij onze vrijmibo.

En wat in de voorraadkast?

Image 24.08.2015 16.42.15 1662Mijn voorraadkast, welke??? Ik heb overal wel wat staan maar weet gelukkig altijd wel alles te vinden. Ik heb altijd voldoende bloem, zelfrijzend bakmeel, chocolade en allerlei soorten suikers in huis (basterdsuiker in alle kleuren, kristalsuiker, rietsuiker) zodat ik kan bakken wanneer ik dat wil. Broodbeleg voor de kinderen als hagelslag en natuurlijk Nutella. Ontbijt cerials in allerlei soorten want puberdochter is nogal wispelturig. Blikken vol limonadesiroop. Te veel soorten rijst en pasta. Couscous ook inmiddels. Een lade vol met uien en knoflook. Twee lades met kruiden en smaakmakers. Laten we stellen dat wij niet snel hongerig hoeven te zijn!

Hoe vaak ben ik in de keuken te vinden?

Sinds ik ben gestart met de Keuken van Yvette, ben ik heel veel in de keuken te vinden. Natuurlijk werk ik ook heel veel achter mijn laptop, om ideeën uit te werken, offertes te maken, administratie te doen en mijn social media bij te houden, ik ben vrijwel elke dag voor mijn zaak in de keuken bezig. Ik werk het liefst ’s avonds in de keuken trouwens.

Wat zou ik nog anders willen in mijn keuken?

Ik heb mezelf beloofd dat ik bij voldoende winst uit de zaak mezelf een KitchenAid mag geven. Het hele goedkope apparaat wat ik nu heb moet aan alle kanten vastgehouden worden om bijvoorbeeld mijn bapao deeg goed te kneden. Maar hé, het werkt voorlopig nog, dus die KitchenAid is luxe. Heel graag zou ik ook een bijkeuken willen, om alles wat overzichtelijker en netter op te bergen. Maar eigenlijk is dit een beetje verwend gedrag, ik ben gewoon super blij en tevreden met mijn keuken!

Filmpje….!!!!

Het was heel spannend maar tegelijkertijd ook wel heel leuk: een filmpje maken van het bapao maken en delen op Facebook en mijn website.

Ik was in totaal 5 uur bezig met bapao maken en filmen en ik wilde echt alles op beeld hebben. Mijn telefoon, waarop ik filmde, liep natuurlijk binnen no time vol en dus heb ik halverwege alles doorgestuurd en verwijderd. Nou ja, dat was de bedoeling. Doorgestuurd heb ik uiteindelijk niet alles, maar verwijderd wel. Ahum, leermomentje, zullen we maar zeggen!

Vervolgens ben ik thuis aan de slag gegaan met alle stukjes film en een app die ik op mijn HP laptop zowaar tot mijn beschikking had. Veel uitzoeken en proberen. Nadenken, want hoe doe je dat eigenlijk? Natuurlijk heb ik veel te veel beeld, misschien toch maar gigantisch inkorten?

Enfin, ik kon het beantwoorden van die vragen opeens uitstellen want mijn mooie, zo goed als nieuwe laptop hield er zomaar mee op. Harddisk probleempje, bleek bij de MediaMarkt. De laptop werd naar HP gestuurd en zou binnen 2 weken weer ‘up & running’ zijn. Hoop ik dan, die termijn loopt zaterdag af. Het is nu woensdag, dus ik blijf nog even rustig…

Intussen is het filmen wel een dingetje geworden. Afgelopen week lempers gemaakt in de kookstudio en ook die filmpjes liggen nu ongeduldig te wachten tot ik het tot een leuk geheel maak.

Mijn lieve volgers alvast een beetje warm gemaakt voor het filmpje door een klein fragment op Facebook te zetten. En vandaag een klein stukje gefilmd terwijl ik aan het koken was, een kleine fragmentje maar, gewoon in plaats van een geschreven post met een foto. Ik merk dat Facebook een dergelijke post veel meer deelt en dat is natuurlijk heel erg fijn.

Nu nog een paar dagen geduldig wachten tot ik mijn laptop weer terug heb!

Hier de korte filmpjes van Facebook, van eerder deze week. Wat vind je ervan?

De eerste ‘Open keuken van Yvette’

Ik was er al weken mee bezig, de voorbereiding voor de eerste ‘Open keuken’. Mensen bij elkaar krijgen die, net als ik, op zoek zijn naar hun roots. De gezelligheid terug vinden van vroeger, toen we met de hele familie bij oma waren, waar de heerlijkste geuren uit de keuken kwamen en iedereen met bord in de linkerhand en een lepel in de rechterhand, een plekje zocht en vond in de keuken, woonkamer of tuin. Staand, zittend, leunend, maakt niet uit, maar voorál niet allemaal netjes aan een gedekte tafel!

Samen zijn, samen eten. Dát zoek ik, dat wil ik creëren in de ‘Open Keuken van Yvette’. Elke 2 maanden, op een zondag gezellig met elkaar zijn, lerend van elkaars recepten. Lerend van elkaars verhalen. Van vroeger, de tijd dat hele Indische families naar Nederland kwamen, 6 weken op een boot. Van vroeger, mijn jeugd, waarin we in Limburg wel degelijk ánders waren dan de rest. Chinees werd ik genoemd. Wisten zij veel!

Sinds mijn opa 2 jaar geleden overleed, is er niet één familiebijeenkomst geweest. Niet meer samen zijn, samen eten. En ik zal je vertellen, ik mis dat.

Dat is dus het waarom, dáárom organiseer ik de ‘Open keuken van Yvette’. En man man man, wat vond ik het spannend, in de aanloop er naar toe.

Mijn eerste fout was natuurlijk al de datum. Vaderdag, hoe kón ik die datum prikken? Maar toen de datum eenmaal gecommuniceerd was, kon ik het niet meer veranderen natuurlijk.megafoon

Volgende uitdaging was natuurlijk hoe ik een groep van 15-20 man naar mijn kookstudio in Kwadijk ga krijgen. Op een plein staan met een megafoon? Had ik misschien moeten doen, wellicht de volgende keer!

Ik heb via Facebook, LinkedIn en andere sites zoveel mogelijk plekken gezocht en gevonden waar Indische mensen komen. Praten/schrijven over eten. Want dat doen Indische mensen natuurlijk veel. Ik heb me aangesloten bij de Indo Business Club. En jawel, het eerste evenement daar werd natuurlijk ook weer gegeten. Heel lekker gegeten, overigens!

Ik heb met mensen gesproken, over mijn droom. Iedereen was enthousiast, iedereen vond het een mooi idee. Maar een ‘like’ is nog geen ‘ik kom’…

Image 22.06.2015 09.40.19 1404Leuk was de communicatie die ontstond tussen Yvonne en mij. Yvonne is een fantastische Indische dame die koken tot een kunst heeft verheven. Als je op haar Facebook postings af moet gaan, kookt ze elke dag voor een half weeshuis. Gerechten die ik ken van thuis, maar ook gerechten waar ik het bestaan niet van wist. En Yvonne was niet alleen enthousiast over mijn idee, Yvonne is in de auto gesprongen en heeft bij mij gekookt. Ze had alle ingrediënten zelf meegenomen, iedere keer kwam er weer iets uit de ‘tas van Yvonne’. We hebben genoten alleen al van het kijken hoe Yvonne aan het koken was. En de gerechten? Overheerlijk! Kering Tempeh maakte zij, heerlijk! En Mangut van gerookte zalm met daarin Tempeh Pong. Geen van ons kende dit gerecht en het was zó vreselijk lekker! Yvonne had zelfs thuis al toetjes voor ons gemaakt, wat een heerlijk enthousiasme.

Een oud-klasgenoot van mij was net zo enthousiast, samen met zijn 14-jarige zoon kwamen ze vanuit het Oosten van het land naar mijn kookstudio. Helemaal geen Indische achtergrond, maar voldoende geïnteresseerd in de cultuur en de keuken om de afstand te overbruggen. Samen hebben ze Babi Ketjap gemaakt.

Indische rijsttafelEen Twitter contact, ook weer zónder Indische roots, uit interesse en liefde voor de Indische keuken, samen met zijn vrouw naar de Open keuken kwam. En daar een heerlijke Sambal Goreng Boontjes leerde maken.

Mijn allerliefste nicht, met man en zoon, die zó graag wilde dat dit voor mij een succesvolle eerste keer werd, dat zij gedrieën ervoor hebben gezorgd dat we niet met veel te weinig mensen in de kookstudio zouden staan. Hun familierecepten (ook mijn familie, maar mij eerder nog niet bereikt!) Sambal Goreng Tempeh en Ajam Ati bereid maar ook eens iets nieuws geprobeerd: Soto Ajam.

Kortom, het was geslaagd. Echt fantastisch, precies wat ik wilde. Alleen dan graag met wat meer mensen. Mijn idee is het om 6 mensen maximaal te laten koken. Liefst hun eigen recepten, dus mensen die deze kennis kunnen doorgeven. De recepten worden ook genoteerd en gedeeld. Want dat hoort er ook bij, ervoor zorgen dat het niet verloren gaat. Naast de mensen die komen koken, wil ik ook ongeveer 10 mensen hebben die komen kijken, praten, samen zijn. Naast de kok staan en zien hoe ze het doen. Vraag, praat, leer. Of ga samen zitten aan de grote tafel en praat over jouw Indisch zijn. Over jouw reis naar Indonesië. Of over jouw interesse in de Indische cultuur. Samen zijn. Dat is het idee.

De wijze les die ik heb geleerd van deze eerste keer, is dat ik meer aandacht had moeten besteden aan hoe mensen zich kunnen aanmelden. Dat had ik niet heel slim gedaan, reden waarom het nu niet duidelijk was of mensen het alleen maar leuk vonden, of ook daadwerkelijk zouden komen.

De tweede wijze les was van commerciële aard. Ik kan het niet doen op de manier zoals het deze eerste keer ging. Ik vroeg € 15 per persoon voor het eten. Het eerste drankje was van mij, de koks dronken van mij en de rest betaalde de overige drankjes. Het was nu net aan (of net niet) kosten dekkend. Dat moet dus anders. Want, hoe lief ik mijn Indische roots ook heb, ik moet er natuurlijk niet bij inschieten!

Na de zomervakantie organiseer ik weer een ‘Open keuken van Yvette’. En met deze ervaring en de wijze lessen weet ik nu al dat het een succes gaat worden.

Samen zijn, samen eten. Kom je ook?

PS Wil je weten wanneer de volgende Open Keuken van Yvette is? Of ik een andere locatie in Nederland vind voor een Open Keuken? Of welke andere activiteiten de Keuken van Yvette organiseert? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

De eerste dagen van De keuken van Yvette

Het was wel spannend hoor, afgelopen week. Eerst alle voorbereiding voor de officiële opening van de De keuken van Yvette. Iedereen die eraan meegeholpen heeft om de start te bewerkstelligen, had ik uitgenodigd en natuurlijk moesten er de nodige hapjes voor gemaakt worden.

De hele week ben ik in de kookstudio bezig geweest, schoonmaken, laatste zaken ophangen en terwijl ik de hapjes maakte kon ik ook mooi het fornuis eens uittesten. Maar goed ook, want de oven is dermate super-de-luxe dat ik eerst de handleiding moest downloaden voor een complete beschrijving van alle mogelijkheden. Maar het is gelukt, uiteraard.

Processed with Moldiv

De opening was super geslaagd, echt heel gezellig en ontzettend fijn om iedereen in de keuken te mogen ontvangen. Op tafel lagen mijn (eindelijk klaar!) visitekaartjes tussen de lekker hapjes (roedjak met komkommer en appel, pittige gehaktballetjes, Indische pasteitjes en lempers). Leuk dat iedereen zo enthousiast was over de hapjes. Een prominente plek in de kookstudio heeft trouwens de oude wadjan van mijn vader. Jammer genoeg kan deze niet meer gebruikt worden, maar met zijn wadjan is papa ook een klein beetje bij me.

Zondag was ik weer in de kookstudio, nu om de allereerste echte activiteit van De keuken van Yvette voor te bereiden: Zakenmam Marieke Anthonissen had de ruimte de hele dag gehuurd, inclusief catering, voor haar zomertour!

Marieke arriveerde maandagochtend vroeg, net nadat ik de volle boodschappentassen in de keuken had neergezet. Na een eerste kop thee en koffie, uiteraard van Beans & Leafs, zijn we aan de slag gegaan. Marieke met de voorbereiding van haar coach dag en ik in de keuken. De gasten van Marieke waren rond 10 uur aanwezig en vanaf dat moment werd er hard gewerkt aan de grote tafel.

Image 15.06.2015 15.43.39 1327Om de hoek, in de keuken, had ik mijn eigen taken. De soep moest afgemaakt worden en de broden gesneden. Omdat een van de dames vanwege een allergie geen gewone tarwe kan eten, had ik ook een boterkoek van speltmeel gemaakt. Die bleek in zeer goede aarde te vallen, en niet alleen bij de spelt-dame!

De sandwiches maakte ik ook voor een deel van speltbrood en niet alle sandwiches waren met vlees of vis, dus voor de vegetarische dame was er ook genoeg keuze. De lunch was compleet met een heerlijke verse vruchtensalade en een hartige Indische snack, lemper, voor de liefhebbers.

Hoewel je natuurlijk zelf heus wel weet of de soep, je broodjes en de fruitsalade lekker zijn, het is altijd weer de vraag of anderen dat ook vinden. Maar de onzekerheid die ik had, was compleet verdwenen na de fijne complimenten die ik mocht ontvangen. Toen ik ’s avonds moe op de bank zat en door een ‘ping’ uit mijn telefoon op de recensie van Marieke werd geattendeerd, was mijn onzekerheid uiteindelijk helemaal verdwenen.

In de eerste week deze mooie resultaten, ik ben er super blij mee. Op naar de volgende activiteit, wanneer ben jij er bij?

Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten van De keuken van Yvette? Schrijf je dan hier in voor mijn nieuwsbrief!

Crowdfunden is leuk!

Lieve hemel, wat is crowdfunden toch leuk! Sinds ik op Goede Vrijdag mijn eerste emails heb verstuurd ben ik van de ene in de andere verbazing gevallen. Mijn email en berichten op Facebook en op mijn site zijn zo vaak gedeeld dat ik nu inmiddels zelfs door mij volledig onbekende mensen benaderd wordt met de vraag of zij nog iets voor mij kunnen betekenen. Ik heb afgelopen weken zo vaak met open mond naar inkomende berichten gestaard en mijzelf in mijn arm geknepen of het geen droom was, dat mijn arm intussen blauwe plekken vertoonde.

Ongelofelijk, wat ben ik blij dat ik jullie ken en dat ik jullie mijn familie en vrienden mag noemen. Er wordt mij zoveel gegund, dit gevoel is zo ontzettend fijn en inspirerend, dank, dank, dank jullie allemaal!

Wat hebben jullie al voor mij gedaan?

Ik wil heel graag met jullie delen wat het resultaat tot nu toe is van mijn Crowdfunding campagne.

  • Allereerst heb ik dankzij Josje Feller een event mogen bijwonen van Vrouw&Passie waar ik ontzettend veel inspiratie en energie heb opgedaan door een aantal wervelende, prikkelende presentaties. Ik heb heel veel energie en kracht kunnen putten uit met name de presentaties van Josje zelf maar ook van Simone Levie en Veronique Prins. Wat een mooie krachtige vrouwen en hoe mooi spannen zij zich in om andere vrouwen te inspireren en net dat duwtje in de rug te geven om te gaan ondernemen. De contacten die ik heb opgedaan op dit event zijn waardevol en wat mij betreft blijvend.
  • Een ander event wat mij naar aanleiding van mijn campagne is aangeboden heb ik helaas op het laatste moment moeten afzeggen, vanwege een ontzettend mooie opportunity bij Opzij, die op dit moment even voorrang moest krijgen, daarover straks meer. Ik vond het erg jammer om de EU safari met Irene Janssen niet te kunnen bijwonen maar een volgende keer zal ik zeker van de partij zijn. Hoewel ik er niet bij was, zijn ook nu al hele mooie contacten ontstaan met de dames uit de groep en wie weet wat daar allemaal nog uit gaat ontstaan?!
  • Jiska Howard helpt mij met haar bedrijf Jizzca bij mijn online en social media communicatie. Inmiddels heb ik jaxpix | Jacqueline Louter Fotografie benaderd voor de fotografie. Beiden zijn dames die ik al lang in mijn netwerk heb en is een mooi voorbeeld van de manier waarop ik wil ondernemen: met ondernemers die dicht bij mij staan.
  • Al binnen een uur na het versturen van de eerste email op Goede Vrijdag kreeg ik een hele lieve hartelijke email terug met de boodschap: graag 2 vouchers zonder korting en een geldlening zonder rente. Vanaf de volgende ochtend kwamen regelmatig emails binnen met verzoeken om vouchers en aanbiedingen voor geldleningen. In totaal heb ik nu ongeveer 90% aan toezeggingen binnen.

Wat heb ik in de tussentijd gedaan?

Met alle mooie reacties is er voor mij gewoon geen weg meer terug, dus ik ben bij het UWV geweest en heb officieel toestemming gekregen voor de startersperiode. Dit is een half jaar waarin ik met behoud van 71% van mijn uitkering vrij mag ondernemen, geld mag verdienen zonder hier verder op gekort te worden en vrijgesteld ben van de sollicitatieplicht. Dinsdagochtend heb ik mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Mijn naam is gewijzigd, het heet nu officieel De keuken van Yvette. Ook heb ik nu een rekeningnummer geopend bij Knab.

Met de huidige eigenaar van de kookstudio, Annet Verdonk, heb ik afgesproken dat we voor 1 mei het contract van overname tekenen. Met de verhuurder heb ik gesproken en ook het huurcontract moet voor die tijd nog getekend worden.

kwadijk1

Ik heb een auto gekocht, hoe spannend is het om zelf een auto te kopen die niet duur, veilig, ruim, redelijk representatief en zuinig moet zijn. Niet zoals vroeger bij een nieuwe leasebak vanachter je pc opties aan en uit klikken en met een klik op ‘Send’ een auto van meer dan € 40K te bestellen. Ik ben nu heel trots en blij met de Citroen C5 uit 2001 op onze oprit!

Bij het maandblad Opzij heb ik mijn nieuwe bedrijf mogen pitchen. Deze één-minuut-pitch komt, inclusief vragen en feedback, op de site van Opzij. Bovendien komt er een artikel in het juni nummer. Gisteren zijn de opnamen gemaakt, wat was dit spannend!

Zijn we nu dus klaar?

Nee, natuurlijk niet. Ik ben gestart met het voorbereiden van de contracten en het maken van de vouchers. Iedereen die zich heeft aangemeld voor een of meer vouchers krijgt van mij een email met de details om het bedrag over te maken. Diegenen die zich hebben gemeld voor een geldlening krijgen van mij een concept overeenkomst zodat ook die financiële kant afgewikkeld kan worden.

Ik ben nu mijn workshop programma aan het uitwerken, de site en Facebookpagina moeten geprofessionaliseerd worden, de kookstudio moet straks eigen gemaakt worden met mijn spullen en-en-en. Voorlopig ben ik dus nog lang niet klaar.

Waar ik nu ook, dankzij het ingaan van de startersperiode, mee mag beginnen, is het daadwerkelijke verkopen. Ik mag, dank je wel Annet!, al in mei gebruik maken van de Kookstudio dus ik ga een aantal workshops plannen en deelnemers hiervoor zoeken.

Om goed te kunnen starten heb ik, naast de financiële basis, nu nog deelnemers voor workshops nodig. Dus mocht je nog nadenken hoe je mij kunt helpen, jouw bijdrage in de vorm van het kopen van een of meer vouchers zou heel fijn zijn.

Wat is het plan ook weer?

Hieronder nog even de mogelijkheden:

Je kunt kiezen uit een voucher voor een workshop met of zonder lunch. Ook kan je een voucher kopen om de kookstudio een dagdeel te huren en er zijn ook vouchers voor de kookcursus. Omdat je met de vouchers vooraf betaalt, geef ik je korting op de normale prijs. De vouchers kosten:

  • Workshop excl. lunch € 40
  • Workshop incl. lunch € 50
  • Huur studio per dagdeel € 135
  • Kookcursus, 5 dagdelen, € 175

De vouchers zijn een jaar geldig.

  • Je leent mij een bedrag tussen € 100 en € 1000. Ik geef je 4% rente op jaarbasis, dat is beduidend meer dan je nu op je spaarrekening krijgt. De rente betaal ik per kwartaal achteraf. Aflossing van het gehele bedrag vindt plaats na 1 jaar.
  • Leen je mij een bedrag vanaf € 1000 dan geldt hetzelfde met betrekking tot de rente: 4% rente, betaling per kwartaal achteraf. Aflossingstermijnen worden individueel besproken en contractueel vastgelegd. Deze groep investeerders mag mijn business plan inzien. Ook krijg je een gratis workshop voor 2 personen! Dit geldt voor elk jaar dat de lening loopt.

Het startsein is gegeven, De keuken van Yvette is er helemaal klaar voor.

Dank je wel, dankzij jullie, familie en vrienden, wordt mijn droom werkelijkheid.

Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten van De keuken van Yvette? Schrijf je dan hier in voor mijn nieuwsbrief!

De kookstudio komt er aan!!!

1.    Een kookstudio?

Afgelopen jaren heb ik een passie voor koken gekregen. Met name Indisch koken. De heerlijke geur in mijn neus, de smaak in mijn mond en het is alsof mijn vader weer even naast me staat. Koken heb ik niet van hem kunnen leren, hij was te snel niet meer bij ons. Afgelopen jaren heb ik zijn recepten gevonden en verzameld.

Mijn expeditie in de keuken deel ik sinds november vorig jaar via mijn blog hier en sinds februari heb ik ook een Facebook pagina. Hierop schrijf ik onder meer mijn ervaringen in de zoektocht naar de gerechten van ‘vroeger thuis’.

Langzaam is het idee ontstaan om zelf een kookstudio te beginnen, waar ik onze Indische familierecepten kan delen met anderen zodat ze nooit verloren zullen gaan. Ik onderzoek nu de haalbaarheid van een kookstudio. Zou ik daar mijn boterham mee kunnen verdienen? Kan ik een ruimte vinden, kan ik het vervolgens inrichten? Ik ontdekte dat er veel bedrijfs- en winkelpanden te huur staan, maar dat ze niet allemaal geschikt zijn voor een kookstudio. En duur zijn ze vrijwel allemaal. Moet ik het opgeven?

Nee, want ik stuitte op een bericht van Kookstudio Annet uit Kwadijk, onder de rook van Purmerend! Annet wil haar kleine, gezellige kookstudio laten overnemen. Een lang verhaal in het kort: het is een absolute once-in-a-lifetime opportunity!

Image 18.03.2015 18.13.49 1145 (1)

In deze kookstudio zou ik alle activiteiten kunnen opzetten die ik in gedachten heb. Het is plug-and-play: sleutel overdragen en ik kan gaan starten!

2.    Mijn verdienmodel

Deze kookstudio wordt geen studio waar je alleen maar exclusieve, haute cuisine gerechten maakt, het worden juist de gewone, betaalbare gerechten, die je thuis op een gewone doordeweekse dag op tafel kunt zetten.

Ik bied kookworkshops en kookcursussen aan. Uiteraard zijn de kosten afhankelijk van de soort workshop, workshops die de hele dag duren zijn inclusief lunch en kosten € 55 – € 60. Er zijn ook workshops voor een middag of avond, deze kosten € 45 – € 50.

De kookcursus bestaat uit 5 middagen of avonden en kost € 200. Een onderwerp als voorbeeld: Maak je eigen rijsttafel voor 8 personen. Alle gerechten die je in de eerste 4 lessen maakt, worden op jouw naam ingevroren. De laatste les maken we de gerechten die je niet kunt invriezen. Uiteindelijk neem je alle gerechten mee naar huis en kan je iedereen imponeren met jouw zelfgemaakte rijsttafel!

Ik zal de kookstudio ook per dagdeel gaan verhuren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan teambuilding bijeenkomsten voor zakelijke teams, hobby koks die eens een workshop willen geven, wijnproeverijen etc. Huur per dagdeel is € 150.

Naast de activiteiten van de kookstudio zal ik ook catering verzorgen: Indische snacks en rijsttafels. De kookstudio zal mijn werklocatie zijn.

3.    En waarom wil ik dat jij dit leest?

Om de overname te kunnen uitvoeren heb ik investeerders nodig, zo simpel is het. De overname van de kookstudio, inclusief huurcontract, inventaris, goodwill en de aanschaf van een auto kan ik niet uit eigen middelen halen. Ik zoek mensen die mij willen helpen om te kunnen starten. En daarom kom ik bij jou!

4.    Wat is het plan?

Via crowd funding wil ik het benodigde bedrag bij elkaar gaan krijgen. Hoe kan jij mij hierbij helpen?

Hiervoor zijn de volgende mogelijkheden:

  •  Koop een voucher. Je kunt kiezen uit een voucher voor een workshop met of zonder lunch. Ook kan je een voucher kopen om de kookstudio een dagdeel te huren en er zijn ook vouchers voor de kookcursus. Omdat je met de vouchers vooraf betaalt, geef ik je korting op de normale prijs. De vouchers kosten:
    • Workshop excl. lunch € 40
    • Workshop incl. lunch € 50
    • Huur studio per dagdeel € 135
    • Kookcursus, 5 dagdelen, € 175

De vouchers zijn een jaar geldig.

  • Je leent mij een bedrag tussen € 100 en € 1000. Ik geef je 4% rente op jaarbasis, dat is beduidend meer dan je nu op je spaarrekening krijgt. De rente betaal ik per kwartaal achteraf. Aflossing van het gehele bedrag vindt plaats na 1 jaar.
  • Leen je mij een bedrag vanaf € 1000 dan geldt hetzelfde met betrekking tot de rente: 4% rente, betaling per kwartaal achteraf. Aflossingstermijnen worden individueel besproken en contractueel vastgelegd. Deze groep investeerders mag mijn business plan inzien. Ook krijg je een gratis workshop voor 2 personen! Dit geldt voor elk jaar dat de lening loopt.

Het is mijn bedoeling om op deze manier € 20.000 bij elkaar te krijgen waardoor ik een vliegende start kan maken.

5.    Wat nu?

Nu je weet wat ik wil gaan doen, is het tijd voor actie. Je hoeft nog geen geld over te maken, maar ik wil wel graag weten of je me wilt/kunt helpen zodat ik weet of mijn plannen haalbaar zijn. Wat je reactie ook is, geef het alsjeblieft door. Als je antwoord is ‘Ja, ik wil je helpen’, geef dan aan hoe en met welk bedrag. Als iedereen voor 15 april antwoordt, kan ik eind april nog de volgende stap gaan zetten.

Natuurlijk ga ik ervan uit dat ik door kan gaan en ik start dan op 1 mei. De leningen zullen per die datum contractueel vastgelegd worden, de vouchers zijn in de eerste week van mei beschikbaar. Met jouw hulp zullen de eerste workshops al in mei worden gegeven, hoe geweldig is dat?!

6.    Jij bent aan zet!

Vind je het leuk, wat ik ga doen? Gun je mij die vliegende start? Kom je een keer bij mij koken?

Mail me en laat me weten hoe je me wilt helpen. En houd dan in ieder geval 13 juni 2015 vrij in je agenda voor de feestelijke opening van Kookstudio Uit de keuken van Yvette!

Dank je wel voor het lezen, dank je wel voor je steun!

Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten van De keuken van Yvette? Schrijf je dan hier in voor mijn nieuwsbrief!

Even een rijsttafeltje doen…

Soms betrap ik mezelf erop dat ik best wel een grote mond heb. Vol bravoure iets verkondigen, om daarna, als men mij op mijn mooie bruine gelooft en daarop vertrouwt, even vertwijfeld mezelf afvraag of ik niet iets te overmoedig was. Ook dit keer was mijn mond sneller dan mijn hersenen en beloofde ik mijn moeder afgelopen maandag dat ik wel even voor haar en haar gasten zaterdag zal koken.

Normaal natuurlijk geen probleem, alleen vond ik dat het dan maar meteen een volledige rijsttafel moest worden. Voor 3 personen maar en geen 20, maar 7 gerechten. Maar toch, zeker 2 dagen werk. En mijn ondernemersplan moet ook af deze week..

Ondanks dat ik zelfs een keer pas om 2 uur ’s nachts mijn laptop uit zette na uren op het budget te zwoegen, is het plan niet af. Dus zal ik komend weekend nog even flink moeten gaan tikken, om tot een acceptabele draft versie te komen die eindelijk door derden gereviewd mag worden.

Het goede nieuws is natuurlijk dat mijn ‘dat doe ik effe’ rijsttafel klaar is. Gisteren gehakt pangang, babi ketjap (klik voor recept) en sambal goreng boontjes gemaakt. En vanmiddag de ajam besengeh (klik voor recept) , sajoer lodeh en sambal goreng telor gemaakt. Natuurlijk geproefd en man, het klinkt gek, maar wat werd ik dáár blij van! Ik kan koken, dacht ik, ik kan écht koken!

Om jullie allemaal vreselijk te laten watertanden, hierbij een impressie:

rijsttafel

Beetje zout, beetje peper

Eigenlijk moest dit er gewoon van komen, een aparte site over eten. Volgens mijn broer heb ik iets in mijn mond of ben ik bezig er iets in te stoppen. Volgens de man praat ik over eten of eet ik. Dat ik nu een blog begin over eten zal dan ook niet echt een verrassing zijn.

Een beetje hebben ze wel gelijk, die mannen. Ik ben gek op eten. Al heel erg lang verzamel ik kookboeken en lees ik recepten. Echt koken kon ik echter niet, tenminste, ik kwam er niet echt aan toe vanwege mijn werk en mijn ex kon ontzettend goed koken. Daardoor ontwikkelde ik mijn kookkunsten totaal niet. Toen ik na de scheiding opeens zelf moest gaan koken twijfelde mijn toen 9-jarige zoon tijdens het boodschappen doen ernstig aan mijn capaciteiten: ‘Kijk mam, neem dit pakje spaghetti maar, daar staat ook op hoe je het moet koken’.

Sindsdien ben ik meer en meer tijd in de keuken gaan besteden en tot mijn verbazing vind ik het heel erg leuk. Een man die mijn brouwsels elke dag weer lekker vindt, helpt natuurlijk ook. De kinderen zijn niet elke dag blij met mij, maar ik wijt dat maar aan de in elk gezin moeilijk etende pubers. Zij houden meer van ‘gewoon’ en slaken regelmatig de kreet ‘Nee hè, niet weer een nieuw recept!’. Het zal wel overgaan. Intussen blijf ik recepten zoeken en uitproberen.

Vanaf begin dit jaar ben ik eens gaan experimenteren met ‘echt’ Indisch koken. Zoals mijn paps deed, dus niet met kant en klare boemboe maar met echte, liefst verse kruiden. Dat is een zoektocht geworden, in de kookboeken van mijn mams en op internet, een expeditie naar de smaak van de gerechten zoals ze vroeger thuis waren. Zoals mijn paps kookte. Ik kan het hem niet meer vragen, hij zou waarschijnlijk hetzelfde zeggen als mijn opa over zijn nasi goreng: ‘Gewoon, beetje zout, beetje peper’.

Peper en zout