Over nekharen en (opbouwende) kritiek

Mijn ochtenden begin ik niet goed. Ik moet natuurlijk opstaan, naar beneden gaan en beginnen met een kop koffie. Met de kinderen die naar school gaan. Met een frisse douche, aankleden en nog een kop koffie.

Dan, en pas dan, moet ik mijn Facebook openen. Kijken wat er gebeurd is afgelopen uren. Of er nieuwe inschrijvingen zijn voor de workshops, nieuwe aanvragen voor maaltijden. Misschien wel mailtjes met een verzoek voor een complete rijsttafel. Of een uitnodiging van een andere ondernemer of foodblogger voor een kop koffie en een praatje over wie we zijn en wat we voor elkaar kunnen betekenen.

Zo zou het moeten. Maar ik begin mijn ochtenden niet goed. Ik begin in bed al met de iPhone. En ik check mijn mail, mijn Facebookpagina. Mijn site. En daarom lag ik vanochtend dus met mijn nekharen overeind. Stond ik geagiteerd op. Jaja, ik weet het, ik laat me uit mijn tent lokken, ik laat me op de kast jagen. Niet omdat ik mijzelf aangevallen voelde, maar omdat mijn vader werd aangevallen. Omdat hij niet Indisch zou hebben gekookt….

Op mijn advertentie voor een workshop Indisch koken was een opmerking geplaatst, over de niet heel smakelijke foto. Nou kan je daarover twisten, maar dat doe ik niet. Ik heb een foto bijgeplaatst die beter gewaardeerd werd. Dat kan, de originele foto is mij echter wel heel dierbaar. Het is namelijk een mij eerder onbekend gerecht, mangut van zalmbuikjes, gemaakt door Yvonne. Yvonne is een lieve oudere dame die in de kookstudio is geweest voor een ‘Open keuken van Yvette’ waar mensen hun eigen recept kwamen koken. Yvonne is ook een van de oma’s uit de nieuwe serie ‘Zoals alleen oma dat kan’ van 24Kitchen kok Danny Janssen. Yvonne is een van de regelmatige berichten posters op de Roys Indische Recepten, waar ze recepten deelt maar ook tips geeft bijvoorbeeld. Yvonne is top.

Maar goed, die foto daar maakte ik mij niet zo druk om. Het ging om de volgende opmerking. Iemand vond dat niet alleen mijn foto’s niet smakelijk waren, maar ook dat mijn gerechten waarschijnlijk wel bij niet-kenners in de smaak zouden vallen maar dat ze niet bereid werden zoals het hoort.

papa

Mijn vader – mijn voorbeeld

Ehhh… sorry? Goed, we zijn nu bij de nekharen. Geen menselijke reactie is mij vreemd. In mijn hoofd schreef ik al opgewonden, verdedigende reacties. Wat nou, kan jij zien aan een foto of er wel of geen sereh in zit? Kan jij zien hoe ik mijn boemboe heb gemaakt (inderdaad, niet in een tjobek maar in de elektrische hakker – behalve de kemiri’s dan, die worden wel gewreven!). Gelukkig nam de nuchtere, tactische Yvette het over. Want misschien viel er iets te leren?

Ik heb via messenger gevraagd wat er dan niet zou kloppen. En ik heb uitgelegd dat ik niet Indonesisch kook, maar Indisch. Dat ik de smaken van vroeger, van bij papa thuis, terug wil halen. En wil delen. De geur in de keuken zoals je vroeger bij oma kwam, volgens een van mijn gasten. Ook heb ik verteld dat er niet één recept HET JUISTE of DE ENIGE is. Elke familie heeft zijn eigen variant, je kunt een heel buffet vullen met 12 verschillende uitvoeringen van Babi Ketjap. En welke is dan DE juiste? Volgens mij die ene die jij het lekkerst vindt!

Ik ben heel rustig geweest in mijn reactie, het was ook een rustig en niet als aanval bedoelde opmerking en de reactie van haar was prima. Geen fittie dus, geen cat fight.

Had misschien wel een wat spannende blog opgeleverd, haha. Het voorval heeft mij wel gesterkt. Gesterkt in wat ik doe en waarom ik het doe. Mijn paps levend houden. Koken in de geest zoals hij dat deed. Vroeger thuis. Gehakt pangang met toemis andijvie en rijst. Gewoon op woensdag, als de buren aardappelen met andijvie met een papje en een bal gehakt aten. Gewoon, omdat wij Indisch zijn….

 

 

Ajam Ketjap

Voordat mijn opa naar Tehuis Bronbeek ging om zijn laatste paar jaar daar door te brengen, ging onze hele familie op Oudejaarsdag altijd begin van de middag naar mijn opa. Dat was namelijk zijn verjaardag. Iedereen kwam even langs, al was het maar een uurtje, van waar je ook maar vandaag moest komen.

Natuurlijk bleef de hele familie (6 kinderen, 16 kleinkinderen) daar dan ook eten. Opa had dan waarschijnlijk al de hele week staan koken, op dat moment realiseerde ik mij dat als kind natuurlijk niet.

De lekkerste herinneringen heb ik aan opa’s heerlijke kipkluifjes. Gemarineerd in de ketjap en manmanman, wat waren ze lekker. Nooit heb ik het recept gevonden van die kluifjes. En je raadt het al, tot ik dit recept op de site Indonesische Recepten vond. Ik kan op de site niet vinden van wie deze site is, maar het is een site met héél veel recepten, een aanrader!

chicken-800935_1280

Dit recept benadert de kipkluifjes van opa heel aardig, met wat aanpassingen (ongoing process…) deel ik het hierbij met jullie. Nogmaals, het originele recept komt van de site Indonesische Recepten!

Ingrediënten:

  • 8 drumsticks of een schaal kipkluifjes
  • 2 uien
  • 5 tenen knoflook
  • 2 schijfjes laos
  • 2 blaadjes salam
  • 2 blaadjes djeruk purut
  • 5 el ketjap manis
  • trassi
  • 1/2 – 3/4 kopje kokosmelk
  • 1 tl suiker
  • 1-2 lombok (rode peper, naar wens)
  • mespunt nootmuskaat
  • kippenbouillon blokje
  • zout/peper
  • olie

Bereiding:

  1. Smeer de kip in met zout en peper.
  2. Maak een boemboe van de uien, knoflook, laos, nootmuskaat, trassi, lombok en de suiker.
  3. Verhit de olie tot ze echt goed heet is en fruit (al roerend) de boemboe met de salam en djeruk puroet.
  4. Voeg de kip toe en bak goed rondom aan, schenk de ketjap en de bouillon erbij. Schenk er ook de kokosmelk bij. Laat met de deksel op de pan stoven tot het meeste vocht is ingekookt.
  5. Leg de kip in een ovenschaal en zet 30 minuten, onder af en toe draaien, in een voorverwarmde oven van 200 graden. Mocht je nog wat saus hebben, smeer die dan bij het draaien van de kip, er overheen.
  6. Dien op met gefruite uitjes en gesneden selderij.

Een droom komt uit

Vier weken geleden werd ik gebeld. Of ik ook een cursus Indisch koken doe. Dat idee zat al wel heel lang in mijn hoofd, op het lijstje ‘to-do’, maar het was nog niet uitgewerkt.

Ze vertelde dat ze Indisch is en heel graag wil leren Indisch koken. Ik heb gevraagd om even geduld, dat ik haar zou terug bellen.

Dit soort vragen vind ik leuk. Iets is er nog niet, maar is wel al latent aanwezig, zeg maar. Mijn gedachten en ideeën begonnen meteen te tollen. Maar natuurlijk ook meteen ‘Kan ik dat wel’, ‘Wie ben ik nou om dat te doen’ etc. Want ja, twijfel is ook mij niet vreemd.

Uiteindelijk ben ik achter mijn laptop gaan zitten en het format voor de cursus kwam er in één keer uit. Zo moest het zijn. Vijf lessen, om de week een avond van 2 uurtjes. Vertellen over de verschillende kruiden. Over gewoonten en gebruiken. Over hoe het vroeger was.

Agenda erbij gepakt en gaan plannen. Dat viel nog niet mee, april en mei hebben wel heel veel feestdagen en vakanties waarbij de vakanties in het Noorden dus niet gelijk vallen met de vakanties in het Midden van het land. Ik had in elk geval de donderdag als ideale dag en uiteindelijk is het gelukt, niet echt om de week, er zit een keer 3 weken tussen.

En dan komt natuurlijk de uitdaging, deze cursus wil ik niet eenmalig geven maar wil ik als nieuw product neer zetten. Met andere woorden: ik wil deze cursus ook aanbieden aan anderen! Het was kort dag, op 17 maart heb ik een klap gegeven op het format en de cursusdata en op 31 maart was de start!

Ik heb de cursus op Facebook gezet en gepromoot. Daar zijn echt heel veel reacties op verschenen. De pagina op mijn website is, op de risolles na (dit recept blijft favoriet!) de best bezochte pagina van afgelopen maand.

Jammer genoeg nog geen nieuwe aanmeldingen. Voor mijn cursist geen slecht nieuws: nu heeft ze een privé cursus!

Cursus koken pakketIk heb een map gemaakt voor de recepten, ik heb een lijstje gemaakt van leuke wete-dingetjes om elke les mee te geven. Ik heb een start pakketje kruiden en ingrediënten gemaakt, zodat thuis ook meteen Indisch gekookt kan worden. Het excuus ‘ik heb het niet in huis’ daarmee meteen weggevaagd.

Gisteren gingen we van start, en wat een mooie avond hebben we gehad. Door het verlies van haar Indische vader, niet lang geleden, heeft zij een grote behoefte gekregen om haar Indische roots te ontdekken. Om de geuren en smaken van voorheen terug te halen. Haar verhaal is zo herkenbaar voor mij, ook mijn vader is nog steeds dicht bij mij als ik kook.

We hebben gepraat, gelachen en er rolde zelfs een traan. Ik heb haar laten ruiken, voelen en proeven. En ze heeft gekookt. Indisch gekookt. Helemaal zelf.

En ik? Ik was zó ontzettend blij en trots. De 2e of 3e generatie Indo een stukje roots teruggeven. Je eigen herinneringen ophalen en tot de ontdekking komen dat dát je ‘Indisch zijn’ kenmerkt. Zo ging het toen vroeger thuis, of bij oma. Iemand de geuren en smaken uit de herinnering weer levend laten maken. Dit is precies wat ik wilde met mijn kookstudio. Een droom komt uit!

En zij? Ze was ook blij. Ze was ook trots. De gerechten heeft ze meegenomen naar huis, die eet ze vandaag met haar gezin. En hopelijk prijst haar man haar de hemel in. Waar ze nog even kan nagenieten met haar paps…

 

Meer weten over de cursus? Lees het hier

 

Cursus Indisch Koken

Leer in 5 lessen over de kruiden die veel in de Indische keuken worden gebruikt. Leer zelf boemboes te maken. Leer hoe je zelf een uitgebreide rijsttafel kunt maken maar leer ook hoe je op een gewone doordeweekse dag een lekkere Indische maaltijd bereidt.

De lessen worden gegeven in de kookstudio in Kwadijk op een doordeweekse avond van 19:00 – 21:00 uur, buiten de schoolvakanties en feestdagen. Je maakt elke avond minimaal 2 gerechten. De gerechten die je op die avonden maakt, neem je lekker mee naar huis. Aan het eind van de cursus heb je een verzameling van alle recepten.

Deze cursus kan eventueel ook in Amersfoort gegeven worden, vraag naar de mogelijkheden!

De cursus kost € 200,00 per persoon.

De cursusdata voor komend najaar zijn:

Cursus sep/okt 2016 Cursus okt/nov 2016
Maandag  avond Donderdag avond
Les 1 12-sep 27-okt
Les 2 19-sep 3-nov
Les 3 3-okt 10-nov
Les 4 10-okt 17-nov
Les 5 24-okt 24-nov

Inschrijven voor sep/okt doe je hier

en inschrijven voor okt/nov doe je hier

Voor meer informatie: tel 06-83172164 of info@uitdekeukenvanyvette.nl

Workshop Indische Hapjes

 

Kom gezellig naar de Kookstudio om samen met mij Indische hapjes te maken!

Er zijn twee varianten, kies uit:

workshop-indische-hapjes-minder-tekst
Workshop Indische Hapjes I: 

Risolles – Indische pasteitjes – Lempers

 

 

 

workshop-hapjes2-minder-tekstWorkshop Indische Hapjes II:

Pangsit – Frikadel Jagung (maiskoekjes) – Indische balletjes – Mini Sateh

 

 

 

 

Kosten: € 55,00 per persoon.

AGENDA:

Kookstudio De keuken van Yvette Stationsweg 63 1471 CM Kwadijk (Purmerend)

Workshop Indische Hapjes II

Zaterdag 17 september 2016 11:00 – 15:00 uur

Inschrijven: klik hier

Gast-locatie Kookstudio ‘De Riet’ Leusden Asschatterweg 233 3821 JP Leusen

Workshop Indische Hapjes I

Zaterdag 8 oktober 2016 11:00 – 15:00 uur

Inschrijven: klik hier

Workshop Indische Hapjes II

Zaterdag 5 november 2016 10:00 – 14:00 uur

Inschrijven: klik hier

Info: email info@uitdekeukenvanyvette.nl – telefoon 06 – 8317 2164

 

#whatsinmykitchen TAG

Gisteren las ik op de Facebook pagina van Smulpaapje, van Susan Aretz, een heel leuk bericht waarin zij het stokje (de TAG) overnam van een andere Foodblogger Annemieke. Het onderwerp vind ik zó leuk, dat ik het stokje van Susan overneem. Het onderwerp is:

Hoe ziet mijn keuken eruit en wat staat er in?

Weet je wat nou zo leuk is, ik kan dit over maar liefst twéé keukens beantwoorden. Hier eerst over mijn keuken thuis, waar ik voor ons gezin kook maar van waar ik ook catering voor Vathorst en omgeving verzorg. Volgende keer over De keuken van Yvette, in Kwadijk. Waar weer heel andere dingen over te vertellen zijn!

Hoe ziet mijn keuken er uit?

Image 25.07.2015 05.35.44 1564Ik heb een mooie open keuken met waarschijnlijk de droom van menigeen: een kookeiland. De indeling en inrichting van de keuken heb ik helemaal naar eigen smaak kunnen doen bij de aankoop van dit huis. Aan het kookeiland heb ik 2 barkrukken staan, waar de man en ik elke dag starten met een kop koffie uit de luxe koffiemachine maar ook de werkdag altijd samen afsluiten met een wijntje tijdens het koken (de man zit, ik sta achter het fornuis).

Keuken 5Koken doe ik aan de Boretti, dat is toch wel mijn guilty pleasure. De bakplaat in het midden gebruik ik eerlijk gezegd niet heel vaak waar die voor bedoeld is, daar liggen altijd mijn ingrediënten en kookgerei! De oven is heerlijk breed, zodat ik veel tegelijk erin kwijt kan. Ik heb er ook een bijpassende pizzasteen bij zodat ik verse pizza voor het hele gezin in een keer kan bakken!

Wat staat er op mijn aanrecht?

Keuken 7Het aanrecht aan de ‘vaste kant’ is de natte kant, daar heb ik de spoelbak en links en rechts daarvan een aanrecht, ingesloten tussen de hoge apothekerskast en aan de andere kant de grote dubbele Amerikaanse koel/vrieskast. Als die ruimte nog niet voldoende is, draai ik mij om en heb ik naast het fornuis ook nog ruimte om te werken. Rechts naast mijn fornuis staat een groot dienblad met diverse soorten olie en azijn. En natuurlijk de schalen met fruit en groenten.

Welke apparatuur is er verder nog in de keuken?

Wat ik net al noemdeKeuken 8: natuurlijk mijn koffiemachine! De dag begint hier slecht als onverhoopt de koffie op is! Wat ik verder ook intensief gebruik, met name voor de boemboe’s van mijn Indische gerechten, is de elektrische uienhakker. En ook al is elektrisch hakken super makkelijk, ik gebruik ook regelmatig een ouderwetse vijzel bij het bereiden van mijn boemboe’s.

De grote Amerikaanse koelkast is ook geweldig, altijd ijsblokjes en ijskoud water bij de hand. Sinds ik mijn catering ben begonnen, is de ruimte in zowel koel- als vrieskast niet meer genoeg en daarom heb ik in de schuur nog een extra vriezer en koelkastje staan! Verder heb ik nog een magnetron in de keuken, onder het koffieapparaat. En tja, noem het Rendangmaar, een waterkoker, een citruspers, een rijststomer (héél belangrijk!), een slowcooker (waar nu een heerlijke Rendang in staat te stoven), een Airfryer. En dan ben ik vast nog wel iets vergeten.

Handige hulpjes?

WokgroentenNatuurlijk een absolute must: fijne dikke zware houten snijplanken en hele scherpe messen. De slowcooker en de rijststomer staan ook zeker hoog op mijn lijst ‘handige hulpjes’. En voor mijn Indische gerechten uiteraard een heerlijk grote wok!
Bovenkasten of planken?

Ik wil graag alles achter deurtjes. Boven en naast het aanrecht met de spoelbak heb ik kasten tot aan het plafond. Heel veel bergruimte, die nog wordt aangevuld met de kast achter in het kookeiland, door dat kastje is heel veel opbergruimte voor voorraad gecreëerd. De lades in het kookeiland, links en rechts naast het fornuis bieden ruimte voor pannen en héél veel kruiden.

What’s in my fridge?

Een aantal ‘vaste prik’ items zoals melk en yoghurt voor de kinderen. Sap voor in de ochtend, icetea en rivella. En altijd wijn, waarmee we onze werkdag afsluiten. Een laatje in de koelkast is mijn ‘Indo-laatje’: hier bewaar ik de trassi, gula djawa, asem, santen (kokos) en curry’s. Bovenin de koelkast altijd een verzameling potjes en flesjes, van augurk en pesto’s naar de diverse soorten sambal. In de deur van de koelkast vind je ook altijd een paar pakjes roomboter, voor als ik het om 10 uur ’s avonds in mijn hoofd haal om nog even wat roomboterkoeken, chocolat chip cookies of zelfs spekkoek te bakken.

What’s in my freezer?

Mijn vriezer heeft echt een heel diverse inhoud. In de deur heb ik altijd zakjes met heel veel rode pepers, djeruk purut en salam (blaadjes, voor de Indische keuken). Stukjes gember en laos. Sereh stengels en bakjes met gehakte selderij uit de tuin. Bakjes met leftovers, voor als iemand opeens extra vroeg of juist veel later moet eten. Vlees, kip en vis voor het geval dat. Brood natuurlijk. En de vriezer achter heeft mijn ‘werkvoorraad’. Zelfgebakken spekkoek. Nu een zelfgebakken appeltaart, die over was. Een aantal zelfgemaakte lempers, risolles, bapao en Indische pasteitjes. Oh ja, niet verder vertellen. Ook mini frikandelletjes voor bij onze vrijmibo.

En wat in de voorraadkast?

Image 24.08.2015 16.42.15 1662Mijn voorraadkast, welke??? Ik heb overal wel wat staan maar weet gelukkig altijd wel alles te vinden. Ik heb altijd voldoende bloem, zelfrijzend bakmeel, chocolade en allerlei soorten suikers in huis (basterdsuiker in alle kleuren, kristalsuiker, rietsuiker) zodat ik kan bakken wanneer ik dat wil. Broodbeleg voor de kinderen als hagelslag en natuurlijk Nutella. Ontbijt cerials in allerlei soorten want puberdochter is nogal wispelturig. Blikken vol limonadesiroop. Te veel soorten rijst en pasta. Couscous ook inmiddels. Een lade vol met uien en knoflook. Twee lades met kruiden en smaakmakers. Laten we stellen dat wij niet snel hongerig hoeven te zijn!

Hoe vaak ben ik in de keuken te vinden?

Sinds ik ben gestart met de Keuken van Yvette, ben ik heel veel in de keuken te vinden. Natuurlijk werk ik ook heel veel achter mijn laptop, om ideeën uit te werken, offertes te maken, administratie te doen en mijn social media bij te houden, ik ben vrijwel elke dag voor mijn zaak in de keuken bezig. Ik werk het liefst ’s avonds in de keuken trouwens.

Wat zou ik nog anders willen in mijn keuken?

Ik heb mezelf beloofd dat ik bij voldoende winst uit de zaak mezelf een KitchenAid mag geven. Het hele goedkope apparaat wat ik nu heb moet aan alle kanten vastgehouden worden om bijvoorbeeld mijn bapao deeg goed te kneden. Maar hé, het werkt voorlopig nog, dus die KitchenAid is luxe. Heel graag zou ik ook een bijkeuken willen, om alles wat overzichtelijker en netter op te bergen. Maar eigenlijk is dit een beetje verwend gedrag, ik ben gewoon super blij en tevreden met mijn keuken!

Filmpje….!!!!

Het was heel spannend maar tegelijkertijd ook wel heel leuk: een filmpje maken van het bapao maken en delen op Facebook en mijn website.

Ik was in totaal 5 uur bezig met bapao maken en filmen en ik wilde echt alles op beeld hebben. Mijn telefoon, waarop ik filmde, liep natuurlijk binnen no time vol en dus heb ik halverwege alles doorgestuurd en verwijderd. Nou ja, dat was de bedoeling. Doorgestuurd heb ik uiteindelijk niet alles, maar verwijderd wel. Ahum, leermomentje, zullen we maar zeggen!

Vervolgens ben ik thuis aan de slag gegaan met alle stukjes film en een app die ik op mijn HP laptop zowaar tot mijn beschikking had. Veel uitzoeken en proberen. Nadenken, want hoe doe je dat eigenlijk? Natuurlijk heb ik veel te veel beeld, misschien toch maar gigantisch inkorten?

Enfin, ik kon het beantwoorden van die vragen opeens uitstellen want mijn mooie, zo goed als nieuwe laptop hield er zomaar mee op. Harddisk probleempje, bleek bij de MediaMarkt. De laptop werd naar HP gestuurd en zou binnen 2 weken weer ‘up & running’ zijn. Hoop ik dan, die termijn loopt zaterdag af. Het is nu woensdag, dus ik blijf nog even rustig…

Intussen is het filmen wel een dingetje geworden. Afgelopen week lempers gemaakt in de kookstudio en ook die filmpjes liggen nu ongeduldig te wachten tot ik het tot een leuk geheel maak.

Mijn lieve volgers alvast een beetje warm gemaakt voor het filmpje door een klein fragment op Facebook te zetten. En vandaag een klein stukje gefilmd terwijl ik aan het koken was, een kleine fragmentje maar, gewoon in plaats van een geschreven post met een foto. Ik merk dat Facebook een dergelijke post veel meer deelt en dat is natuurlijk heel erg fijn.

Nu nog een paar dagen geduldig wachten tot ik mijn laptop weer terug heb!

Hier de korte filmpjes van Facebook, van eerder deze week. Wat vind je ervan?

De eerste ‘Open keuken van Yvette’

Ik was er al weken mee bezig, de voorbereiding voor de eerste ‘Open keuken’. Mensen bij elkaar krijgen die, net als ik, op zoek zijn naar hun roots. De gezelligheid terug vinden van vroeger, toen we met de hele familie bij oma waren, waar de heerlijkste geuren uit de keuken kwamen en iedereen met bord in de linkerhand en een lepel in de rechterhand, een plekje zocht en vond in de keuken, woonkamer of tuin. Staand, zittend, leunend, maakt niet uit, maar voorál niet allemaal netjes aan een gedekte tafel!

Samen zijn, samen eten. Dát zoek ik, dat wil ik creëren in de ‘Open Keuken van Yvette’. Elke 2 maanden, op een zondag gezellig met elkaar zijn, lerend van elkaars recepten. Lerend van elkaars verhalen. Van vroeger, de tijd dat hele Indische families naar Nederland kwamen, 6 weken op een boot. Van vroeger, mijn jeugd, waarin we in Limburg wel degelijk ánders waren dan de rest. Chinees werd ik genoemd. Wisten zij veel!

Sinds mijn opa 2 jaar geleden overleed, is er niet één familiebijeenkomst geweest. Niet meer samen zijn, samen eten. En ik zal je vertellen, ik mis dat.

Dat is dus het waarom, dáárom organiseer ik de ‘Open keuken van Yvette’. En man man man, wat vond ik het spannend, in de aanloop er naar toe.

Mijn eerste fout was natuurlijk al de datum. Vaderdag, hoe kón ik die datum prikken? Maar toen de datum eenmaal gecommuniceerd was, kon ik het niet meer veranderen natuurlijk.megafoon

Volgende uitdaging was natuurlijk hoe ik een groep van 15-20 man naar mijn kookstudio in Kwadijk ga krijgen. Op een plein staan met een megafoon? Had ik misschien moeten doen, wellicht de volgende keer!

Ik heb via Facebook, LinkedIn en andere sites zoveel mogelijk plekken gezocht en gevonden waar Indische mensen komen. Praten/schrijven over eten. Want dat doen Indische mensen natuurlijk veel. Ik heb me aangesloten bij de Indo Business Club. En jawel, het eerste evenement daar werd natuurlijk ook weer gegeten. Heel lekker gegeten, overigens!

Ik heb met mensen gesproken, over mijn droom. Iedereen was enthousiast, iedereen vond het een mooi idee. Maar een ‘like’ is nog geen ‘ik kom’…

Image 22.06.2015 09.40.19 1404Leuk was de communicatie die ontstond tussen Yvonne en mij. Yvonne is een fantastische Indische dame die koken tot een kunst heeft verheven. Als je op haar Facebook postings af moet gaan, kookt ze elke dag voor een half weeshuis. Gerechten die ik ken van thuis, maar ook gerechten waar ik het bestaan niet van wist. En Yvonne was niet alleen enthousiast over mijn idee, Yvonne is in de auto gesprongen en heeft bij mij gekookt. Ze had alle ingrediënten zelf meegenomen, iedere keer kwam er weer iets uit de ‘tas van Yvonne’. We hebben genoten alleen al van het kijken hoe Yvonne aan het koken was. En de gerechten? Overheerlijk! Kering Tempeh maakte zij, heerlijk! En Mangut van gerookte zalm met daarin Tempeh Pong. Geen van ons kende dit gerecht en het was zó vreselijk lekker! Yvonne had zelfs thuis al toetjes voor ons gemaakt, wat een heerlijk enthousiasme.

Een oud-klasgenoot van mij was net zo enthousiast, samen met zijn 14-jarige zoon kwamen ze vanuit het Oosten van het land naar mijn kookstudio. Helemaal geen Indische achtergrond, maar voldoende geïnteresseerd in de cultuur en de keuken om de afstand te overbruggen. Samen hebben ze Babi Ketjap gemaakt.

Indische rijsttafelEen Twitter contact, ook weer zónder Indische roots, uit interesse en liefde voor de Indische keuken, samen met zijn vrouw naar de Open keuken kwam. En daar een heerlijke Sambal Goreng Boontjes leerde maken.

Mijn allerliefste nicht, met man en zoon, die zó graag wilde dat dit voor mij een succesvolle eerste keer werd, dat zij gedrieën ervoor hebben gezorgd dat we niet met veel te weinig mensen in de kookstudio zouden staan. Hun familierecepten (ook mijn familie, maar mij eerder nog niet bereikt!) Sambal Goreng Tempeh en Ajam Ati bereid maar ook eens iets nieuws geprobeerd: Soto Ajam.

Kortom, het was geslaagd. Echt fantastisch, precies wat ik wilde. Alleen dan graag met wat meer mensen. Mijn idee is het om 6 mensen maximaal te laten koken. Liefst hun eigen recepten, dus mensen die deze kennis kunnen doorgeven. De recepten worden ook genoteerd en gedeeld. Want dat hoort er ook bij, ervoor zorgen dat het niet verloren gaat. Naast de mensen die komen koken, wil ik ook ongeveer 10 mensen hebben die komen kijken, praten, samen zijn. Naast de kok staan en zien hoe ze het doen. Vraag, praat, leer. Of ga samen zitten aan de grote tafel en praat over jouw Indisch zijn. Over jouw reis naar Indonesië. Of over jouw interesse in de Indische cultuur. Samen zijn. Dat is het idee.

De wijze les die ik heb geleerd van deze eerste keer, is dat ik meer aandacht had moeten besteden aan hoe mensen zich kunnen aanmelden. Dat had ik niet heel slim gedaan, reden waarom het nu niet duidelijk was of mensen het alleen maar leuk vonden, of ook daadwerkelijk zouden komen.

De tweede wijze les was van commerciële aard. Ik kan het niet doen op de manier zoals het deze eerste keer ging. Ik vroeg € 15 per persoon voor het eten. Het eerste drankje was van mij, de koks dronken van mij en de rest betaalde de overige drankjes. Het was nu net aan (of net niet) kosten dekkend. Dat moet dus anders. Want, hoe lief ik mijn Indische roots ook heb, ik moet er natuurlijk niet bij inschieten!

Na de zomervakantie organiseer ik weer een ‘Open keuken van Yvette’. En met deze ervaring en de wijze lessen weet ik nu al dat het een succes gaat worden.

Samen zijn, samen eten. Kom je ook?

PS Wil je weten wanneer de volgende Open Keuken van Yvette is? Of ik een andere locatie in Nederland vind voor een Open Keuken? Of welke andere activiteiten de Keuken van Yvette organiseert? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!